Comfort

zonnebloem
Zonnebloem

 

24 september hebben we als familie met elkaar mams 83e verjaardag kunnen vieren, ze was erg wakker en blij. Ze huilde van ontroering toen we voor haar een verjaardags- liedje zongen. Dat was een super moment.

Ben een week geleden 2 dagen in Geldermalsen geweest.
Wat een sukkels hier, dacht ik toen we bij mama in de ochtend op haar kamer kwamen. Ze lag om 9.45 nog in bed….lakens, mama alles zeik nat.GRRR…potver.. Ik ben gelijk de verpleging gaan zoeken, om uitleg te vragen. Onderbezetting en zieken was het antwoord.Piet had mama inmiddels gewassen en verzorgd.

Toen kwam dokter Bob: verpleegarts, hij had gehoord dat wij hem wilde spreken……dus dit kwam goed uit…We konden gelijk ons verhaal en klachten kwijt: mama te lang in bed laten liggen en natte lakens, pillen laten vallen. Steeds opnieuw moeten vragen of ze haar voor het slapen gaan even willen laten plassen.Alles werd genoteerd en als het goed is doorgegeven aan de verpleging.Dokter Bob is gelukkig een aardige man die de tijd nam en begrip toonde…ook al zei hij dat hij eigenlijk niks voor haar kan doen.
Hij gaat de medicijnen van mams wel verminderen. Dokter zei dat het veel te veel medicijnen zijn voor iemand die zo moeilijk slikt….

Dat is hét grootste probleem haar lichaam wil wel voedsel maar kan het niet meer slikken.Dokter Bob zei dat er nog een ding zou kunnen n.l er zou een maagsonde kunnen worden aangebracht .Maar dat is een hele operatie, met ook weer risico’s. Nou dat hebben we al eerder meegemaakt.
Piet, ik dachten en lieten weten dat we dat mama niet meer aandoen.
Arts beaamde dit en zei ook dat zo’n operatie alleen uitstel zou opleveren.
Diagnose is dus:
Mama heeft een vasculaire dementie en door het herseninfarct is haar slikreflex verdwenen en verzwakt zei hierdoor steeds meer en meer.
Haar vermoeidheid, weinig energie en kracht komt allemaal daardoor.

We vertelden ook dat mama dingen ziet die er niet zijn…….mannen met grote messen. Ziet spoken, zegt vaker dat ze het niet vertrouwd om haar heen.
Piet gaf aan dat hij het idee heeft dat mama in het verleden leeft als ze zich zo angstig gedraagt. Uit de tijd dat mama in een interneringskamp zat en werden onderdrukt door de Japanners. Mams heeft weleens verteld over soldaten met kapmessen en bommen die vlakbij vielen.
Dokter Bob zei dat we dit in de gaten moeten houden……. Ze noemen dit een delier,dit is ook een gevolg van het infarct. Door te weinig voeding wordt dit verergert. Wellicht is daar wel weer medicatie voor nodig. Ze houden het in de gaten.

Wat is de prognose vroeg ik……..Tja zei Bob, haar lichaam is verder oké. Zolang ze voldoende vocht binnen krijgt leeft ze. Als ze niet meer kan drinken dan kunnen we een infuus plaatsen tegen uitdroging. Maar de levenslijn van uw vrouw, jouw moeder loopt naar beneden, hoe dan ook.

Tussendoor snotterde Piet en ik hield het ook niet droog….Het bieden van zoveel mogelijk comfort is nu het aller belangrijkste voor mama. Wel blij dat we eindelijk een gesprek hadden, nu zijn er zaken besproken waar we op terug kunnen komen.

Na het gesprek nog even naar huis gegaan met Mams in de rolstoel.
We kwamen binnen, Piet bezig in de keuken met een bakkie koffie voor ons.
Mama zei er zijn hier allemaal spoken. Waar zie je die mam? In en rond het huis zei ze. Zijn het een soort geesten? vroeg ik .Ja,zij ze wees naar een foto van haar moeder, mijn oma. Ze willen oma vermoorden zei mams.
Ik dacht
aan het interneringskamp én aan het Indische bijgeloof waarin mijn moeder is opgegroeid. Ik zei:dat is niet goed. We zitten hier nu samen op de bank,voel je je nu veilig hier samen met ons in huis? Ja, ik voel me veilig met jullie. Gelukkig dacht ik.

Ze was moe, zakte steeds meer onderuit. Op een gegeven moment lag haar hoofd tegen mijn borst ik neuriede: Kortjakje. Hee wat is dat voor geluid zei ze zachtjes.Dat ben ik mam, herken je het ? Ja zei ze en en deed haar ogen dicht en viel eventjes in slaap.

 

3 gedachten over “Comfort”

  1. Wat prachtig beschreven en wat een droevig verhaal. Ik wens jullie heel veel sterkte. Een dikke kus voor jullie allemaal. Liefs Frits,Florence.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *