Kamperen dichtbij mamsie

Kamperen en naar mama in Tiel
Kamperen en naar mama in Tiel

Kamperen en op bezoek bij mama.

Vanaf donderdag t/m zondag gekampeerd in Kerk Avezaat, vlakbij Tiel waar mams voorlopig woont. We stonden op een camping aan de Linge. Mooie omgeving en lekker warm.

We zijn elke dag op bezoek geweest bij mams.

Sinds het gesprek vorige week, waarin door de arts werd duidelijk gemaakt dat haar situatie zorgelijk is. Lijkt het erop dat het tot haar doorgedrongen is dat ze “moet”eten.

Ze was ook een stuk wakkerder. Ze eet meer dan een week geleden.

Fijn dat Piet zo goed voor haar zorgt. Ze wil eigenlijk nog steeds niet eten…..

Tijdens het middag en avondeten voert hij mams.

Met veel liefde en geduld legt hij haar steeds opnieuw uit waarom ze tóch moet eten. …..

Piet krijgt het toch voor elkaar om haar wat binnen te laten krijgen. Dat is mooi en fijn.

Toch blijft het moeilijk om haar al een stukje te moeten missen. We hadden/hebben een sterke band. Belden elkaar elke week, met een bakkie koffie erbij. Dat zal nu niet meer gebeuren vrees ik. Het lijkt alsof er een stukje van hersenen is weg gegumd. Dat voelt verdrietig. Ik voel ook steeds tranen achter mijn ogen prikken.

Wat ze wel of niet (meer) weet is nog lastig te zeggen. Waar ze is weet ze soms ook niet meer.

Ik vroeg haar, mam zal ik wat Indische lekkernijen voor je meenemen. Zoals Lumpur, spekkoek en kleppon. Oh ja heerlijk zei ze. Volgende dag nam ik het mee. Ze vond het lekker ruiken, maar nam toch maar één heel klein stukje…..

Een dag later zei ze, kijk daar is een toko. Geen toko te zien, wij zagen alleen het gebouw waar zij nu is. Ze vertelde verder: daar hebben ze allemaal lekkere ingrediënten voor sajoer lodeh.

Aha zeiden Henk en ik. Ze noemde een aantal ingrediënten. Dat ga ik hier een keer maken zei ze.

Mama is zelfs bij ons op de camping geweest. Het kostte haar wel veel energie.

Waar we bang voor waren gebeurde ook. Ze moest naar de wc.

Samen met Piet brachten we haar daar naar toe. Dat was gelukkig dichtbij.

Maar ze moest toch een paar drempels over……Ai, dat viel niet mee.

Ze ziet niet goed waar ze loopt….Maar het was gelukt en ze vond het leuk.

Hopelijk gaat het op kracht komen zo verder door. En blijft ze door eten zodat ze kan oefenen met fysio en ergo therapie om met haar beperkte zicht om te gaan.

Voor ons waren het afwisselende, zonnige dagen, fijn om dichtbij mama te zijn.

Het blijft confronterend om ons moesje zo anders mee te maken dan dat ze was.

Ook dankbaar dat het wat beter met haar gaat.

We hebben ook lekker gezwommen, samen met Martine en Corina in de Linge.

Met de fiets naar Tiel.

Samen met Piet gebarbecued, fijn om ff met elkaar te relaxen.

 

6 gedachten over “Kamperen dichtbij mamsie”

  1. Wat een prachtig verhaal met veel liefde.. hopelijk gaat het de goede richting op met Freekie. We duimen voor haar en jl..
    Liefs van ons..

    1. Pff lieverd, wat heb je dat mooi geschreven, mooi hoe je/jullie toch van haar kunnen genieten, goed dat je haar blijft prikkelen, hopelijk motiveert dat de hersenen, soms hoor je van wonderen wat dat betreft..
      Jullie zijn een mooi team met elkaar vol liefde voor je lieve mams, vrouw, vriendin en oma!!!
      Xxxx heel veel liefs Jeannet

  2. Een stapje vooruit en dat is fijn om te lezen. Hopelijk mogen er nog vele stapjes vooruit volgen.
    Veel liefs en sterkte voor jullie allemaal!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *